14 Μαΐου 2020

Πανδημία και το υπαρκτό «ψηφιακό χάσμα»


Η παιδεία ήταν ένας χώρος που παγκοσμίως βρέθηκε αντιμέτωπος με μεγάλες ανατροπές στην εποχή της πανδημίας. Ο λόγος είναι ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός χωρών προχώρησε στην αναστολή λειτουργίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Μάλιστα, συχνά τα μέτρα αυτά προηγήθηκαν άλλον αναστολών λειτουργίας και της επιβολής περιορισμών στην κυκλοφορία. Αυτό είχε να κάνει και με την εκτίμηση ότι οι χώροι της εκπαίδευσης μπορεί να συμβάλλουν στη διασπορά του ιού, παρότι τα παιδιά και οι έφηβοι δε δείχνουν να κινδυνεύουν να νοσήσουν βαριά, και με το γεγονός ότι θεωρήθηκε ότι τα μέτρα αυτά θα έχουν μικρότερο κοινωνικό και οικονομικό κόστος από την αναστολή άλλων «ουσιωδών» λειτουργιών.  Όμως, αυτό είχε πολύ μεγάλες επιπτώσεις στην εκπαιδευτική λειτουργία. Ας μην ξεχνάμε ότι παρ’ όλη την εξέλιξη των τεχνικών δυνατότητα για ψηφιακή εξ αποστάσεως, το μεγαλύτερο μέρος της διδασκαλίας εξακολουθεί να  γίνεται με όρους φυσικής συνύπαρξης στο χώρο των διδασκόντων και των διδασκομένων. Επιπλέον, αποτελεί πάγια θέση και των επιστημών της αγωγής ότι η διδασκαλία είναι μια σύνθετη διεργασία, ταυτόχρονα διαπροσωπική και κοινωνική, που περιλαμβάνει πολλαπλά επίπεδα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης που κατεξοχήν διευκολύνονται από τη φυσική παρουσία μέσα στην τάξη ή το αμφιθέατρο, εάν μιλάμε για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Τα διλήμματα της ψηφιακής διδασκαλίας
Η χρήση των νέων τεχνολογιών για τη διδασκαλία εξ αποστάσεως έχει αρκετά χρόνια πίσω της. Ειδικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τη συναντάμε ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Βέβαια, τότε ειδικά στις ΗΠΑ τα περισσότερα σχετικά εγχειρήματα θύμιζαν περισσότερο «εργοστάσια διπλωμάτων» και παλαιότερες παραλλαγές «μαθημάτων δι’ αλληλογραφίας» παρά ποιοτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Διαφορετικά ήταν τα πράγματα σε ιδρύματα που ήταν όντως προσανατολισμένα στην εξ αποστάσεως και ανοιχτή εκπαίδευση που χρησιμοποίησαν από πολύ νωρίς τις νέες τεχνολογίες έως του σημείου των «ψηφιακών τάξεων», όπως ήταν στην Ελλάδα το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Όμως, εδώ μιλάμε για ιδρύματα υψηλού επιπέδου, που όμως αφορούσαν συγκεκριμένες κατηγορίες φοιτητών που δε θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν ένα τυπικό πανεπιστημιακό πρόγραμμα. Άλλα ιδρύματα σταδιακά θα αναπτύξουν επίσης προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης μέσω διαδικτύου. Όμως, πάντα αντιμετωπίζονταν ως συμπληρωματικά της κανονικής διδασκαλίας. Μάλιστα, σε άλλες χώρες υπήρξαν τα προηγούμενα χρόνια αρκετές αντιπαραθέσεις γύρω από το εάν και σε ποιο βαθμό τα πανεπιστήμια θα μπορούσαν να «αξιοποιήσουν» τις βιντεοσκοπήσεις των παραδόσεων που γίνονταν στα αμφιθέατρα. Ως προς την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε γενικές γραμμές η συναίνεση ήταν και παραμένει ότι η σύνθετη διαδικασία, ταυτόχρονα εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης, απαιτεί την παρουσία στο χώρο. Εδώ αυτό που είχε εξελιχθεί ήταν διάφορες υποστηρικτικές πλατφόρμες με εκπαιδευτικό υλικό. Όλα αυτά άλλαξαν με τον ερχομό της πανδημίας που έφερε τα εκπαιδευτικά συστήματα αντιμέτωπα με την διακοπή της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Αυτό οδήγησε στην επιλογή της εξέταση των ψηφιακών μέσων για την εκπαίδευση. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στη χώρα μας και διεθνώς φάνηκε ότι ήταν κάπως πιο εύκολο να περάσουν τα πράγματα στη διδασκαλία από πλατφόρμες έτσι ώστε να μην υπάρξει και αμφισβήτηση ως προς την ολοκλήρωση του εξαμήνου. Βέβαια, αυτό σήμαινε και έναν αγώνα δρόμου για τη σχετική προετοιμασία. Πάντως, οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί και διεθνώς και στη χώρα μας επιμένουν ότι είναι μια λύση προσωρινή που δεν πρέπει σε κανένα βαθμό να συνεχιστεί.
Μάλιστα ήδη στις ΗΠΑ και στη Βρετανία έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση για την ανάγκη να μη θεωρηθεί μόνιμη μέθοδος η on-line διδασκαλία ή πρόσχημα για περικοπές προσωπικού, την ώρα που όσα ιδρύματα. Σημειώνουμε εδώ ότι σε χώρες όπου η ανώτατη εκπαίδευση είναι με δίδακτρα αρκετά ιδρύματα ετοιμάζονται για απώλειες εσόδων την επόμενη χρονιά. Σε άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, ιδίως από τη στιγμή που ποτέ δεν είχε δοκιμαστεί σε τέτοια κλίμακα. Και εδώ η συναίνεση των περισσότερων διδασκόντων ήταν ότι επρόκειτο για μια αναγκαστική λύση που δύσκολα μπορεί να έχει γενικευμένη εφαρμογή.
Το υπαρκτό «ψηφιακό χάσμα»
Την ίδια στιγμή η πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση ανέδειξε ότι παρά τη μεγάλη διείσδυση των νέων τεχνολογιών στη ζωή μας, εξακολουθεί να υπάρχει ένα πραγματικό χάσμα ως προς την πρόσβαση σε αυτές. Έγινε αντιληπτό ότι για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους δεν έχουν όλα τα σπίτια έναν υπολογιστή ικανό να συνδεθεί, ή και εάν έχουν δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να διατεθεί για την κατ’ οίκον ψηφιακή ψηφιακή διδασκαλία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να μην υπήρχε καν το smartphone που θα άλλωστε δύσκολα μπορεί να αποτελέσει υποκατάστατο ακόμη και εάν τεχνικά επιτρέπει τη συμμετοχή σε κάποιου είδους «τηλεδιάσκεψη».
Επιπλέον φάνηκε ότι ακόμη και τώρα δεν έχουν όλα τα νοικοκυριά πρόσβαση σε υπηρεσίες ευρυζωνικών δικτύων τέτοιων που να επιτρέπουν την υποστήριξη τέτοιων διαδικασιών. Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλο και περισσότερες χώρες αναδεικνύεται το αίτημα τα ευρωζωνικά δίκτυα να αναγνωριστούν ως βασική υπηρεσία που πρέπει να προσφέρεται ελεύθερα σε όλους.
Τα πραγματικά κενά που έρχονται στο προσκήνιο
Η προσπάθεια σχεδιασμού της εκπαιδευτικής λειτουργίας με όρους που να επιτρέπουν την εφαρμογή μέτρων προστασίας απέναντι στην πανδημία ανέδειξε και τα πραγματικά κενά και τις ελλείψεις του εκπαιδευτικού συστήματος. Σε αρκετές περιπτώσεις, στη χώρα μας αλλά και διεθνώς αποδεικνύεται ότι η αναγκαία συνθήκη «αραίωσης», που ταυτόχρονα παραπέμπει στον αριθμό μαθητών ανά τάξη που παραδοσιακά διεκδικούσαν οι εκπαιδευτικοί, προσκρούει στις ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού αλλά και στην ανεπάρκεια των εγκαταστάσεων. Και εάν τώρα αυτά τα προβλήματα μπορεί να φαντάζουν κάπως επιλύσιμα, ιδίως όταν είναι σαφές ότι ο στόχος είναι να αποφευχθεί η αίσθηση μιας «χαμένης χρονιάς», είναι σαφές ότι τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα την επόμενη χρονιά κάτι που αναδεικνύει τη σημασία να υπάρξουν και οι αναγκαίες προσλήψεις και διορισμοί και οι απαραίτητες παρεμβάσεις στις κτιριακές εγκαταστάσεις.
Η μάχη για τις κάμερες
Παρότι παρουσιάστηκε ως ελληνική ιδιαιτερότητα η διαμάχη για τη βιντεοσκόπηση των παραδόσεων στην εκπαίδευση δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Και στο εξωτερικό ιδίως σε πανεπιστήμια είχαν υπάρξει αντιπαραθέσεις για την βιντεοσκόπηση και αναμετάδοση παραδόσεων και άλλων εκπαιδευτικών διαδικασιών και ως προς ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας των μαθημάτων όσο και σε σχέση με τη διαρκή αίσθηση επιτήρησης.
Δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι πέραν των θέμα των προσωπικών δεδομένων, που γενικά παραπέμπει στη μη διαρκή καταγραφή και αναμετάδοση, υπάρχει ένα ευρύτερο πρόβλημα με μια τέτοια αναμετάδοση που δεν λαμβάνει υπόψη ούτε αποτυπώνει την πραγματική δυναμική της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την ανάγκη να μην είναι «επιτηρούμενη».
Η παιδεία της επόμενης μέρας
Ούτως ή άλλως το ανοιχτό ερώτημα είναι με ποιο τρόπο θα ανταποκριθεί η εκπαίδευση στις προκλήσεις μιας νέας και σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητης εποχής που σφραγίζεται ταυτόχρονα από την επίγνωση μεγάλων απειλών, από την πανδημία μέχρι την κλιματική καταστροφή, αλλά και από την εξάντληση προηγούμενων τρόπων διαχείρισης και της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής.
Είναι η συζήτηση για το πώς η παιδεία θα μπορέσει να συμβάλει όχι μόνο σε ένα νέο βιώσιμο παραγωγικό υπόδειγμα αλλά και στη διαμόρφωση της αναγκαίας δημοκρατικής κοινωνικότητας, συλλογικότητας και ευθύνης που απαιτεί η νέα εποχή.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://www.in.gr


12 Μαΐου 2020

Ανοιχτό Διαδικτυακό μάθημα: Μεθοδολογία της σχολικής εκπαίδευσης από απόσταση

Ανακοινώνεται η διάθεση του Ανοικτού Διαδικτυακού Μαθήματος (MOOC) με θέμα την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη μεθοδολογία της σχολικής εκπαίδευσης από απόσταση.
Το μάθημα είναι μια πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και υλοποιήθηκε με τη συνεργασία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) και του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Εστιάζει στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη μεθοδολογία της σχολικής εκπαίδευσης από απόσταση, αλλά προσφέρεται ανοικτό και προς κάθε ενδιαφερόμενο.
Το υλικό αναπτύχθηκε με εθελοντική προσφορά των συντελεστών, στο καθεστώς των συνθηκών που προκλήθηκαν από την πανδημία του κορονοϊού COVID-19.

Το μάθημα φιλοξενείται στην πλατφόρμα Ανοικτών Διαδικτυακών Μαθημάτων Learn του ΕΑΠ που είναι προσβάσιμη στη διεύθυνση https://learn.eap.gr

11 Μαΐου 2020

Το εγχείρημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και το ζήτημα της μετάδοσης της διδασκαλίας στην τάξη σε πραγματικό χρόνο


Τις τελευταίες μέρες έχει ανακύψει ένα θέμα σχετικά με την αναγκαιότητα μετάδοσης σε πραγματικό χρόνο (live streaming), της διδασκαλίας στην σχολική τάξη. Οι υποστηρικτές του live streaming εστιάζουν στην διαφάνεια, τη συμπερίληψή και το άνοιγμα των σχολικών περιβαλλόντων σε «σημαντικούς άλλους». Και συνήθως αναρωτιούνται: τι έχουν φοβηθούν εκπαιδευτικοί; Οι διαφωνούντες με την επιλογή του live streaming, εστιάζουν σε θέματα προστασίας προσωπικών δεδομένων και των πιθανών επιπτώσεων σε μαθητές και εκπαιδευτικούς από μια τέτοια πρωτόγνωρη είναι η αλήθεια διαδικασία. Και συνήθως αναρωτιούνται: τι κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση του Υπ. Παιδείας; Κάθε αλλαγή η οποία μάλιστα λαμβάνει χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προκαλεί αναστάτωση, και προβληματισμό, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν ανάλογες πρακτικές που έχουν αποτιμηθεί σε διεθνές επίπεδο. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή και ας εξετάσουμε το ανωτέρω θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις.

1. Τεχνολογική διάσταση.

Ερώτημα: Είναι τεχνολογικά εφικτή η μετάδοση σε πραγματικό χρόνο (live streaming), της διδασκαλίας στις σχολικές τάξεις;
Απάντηση: Σε γενικές γραμμές ναι είναι εφικτή, καθώς η διαθεσιμότητα των απαιτούμενων μέσων (laptop, tablet, κινητό τηλέφωνο) και η προσβασιμότητα στο διαδίκτυο πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. Σε αρκετές περιπτώσεις η ποιότητα της μετάδοσης δεν θα είναι η καλύτερη δυνατή
(ποιότητα ήχου).

2. Κοινωνική διάσταση.

Ερώτημα: η μετάδοση σε πραγματικό χρόνο (live streaming), της
διδασκαλίας θα υποστηρίξει τους μαθητές που δεν θα είναι σε θέση να πάνε στο σχολείο; Απάντηση: Ασφαλώς και θα τους υποστηρίξει, παρά τους όποιους περιορισμούς που πιθανώς παρατηρηθούν στην ποιότητα της μετάδοσης.

3. Θεσμική διάσταση.

Ερώτημα: Υπάρχει πρόβλημα με τα προσωπικά δεδομένα;
Απάντηση: Δεν μπορώ να το γνωρίζω, δεν είμαι ειδικός στο συγκεκριμένο θέμα. Ειμαι υποχρεωμένος όμως να επισημάνω ότι οφείλουμε να αναμένουμε την επίσημη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων. Σε κάθε περίπτωση ως γονέας θα πρέπει να ερωτηθώ για το αν θα δώσω την συγκατάθεση μου (και μάλιστα γραπτή), προκειμένου το παιδί μου να συμμετέχει σε μια τέτοια διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας το πρόσωπο του, οι απόψεις του, οι επιδόσεις του, η συμπεριφορά του, θα αποτελέσουν αντικείμενο μετάδοσης σε οποιονδήποτέ τρίτο εκτός της σχολικής τάξης. Υποστηρίζω σθεναρά, ότι το ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι και θα πρέπει να ερωτηθούν και να δώσουν την συγκατάθεση τους (και μάλιστα γραπτή), προκειμένου να συμμετέχουν σε μια τέτοια διαδικασία ως προϊόν της δικής τους βούλησης.

4. Παιδαγωγική διάσταση.

Ερώτημα: Ποιες είναι οι πιθανές επιπτώσεις από την μετάδοση σε πραγματικό χρόνο (live streaming), της διδασκαλίας σε «σημαντικούς άλλους;» Απάντηση: Θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλά. Ας περιοριστούμε όμως στα εξής :

1. Κάθε τάξη είναι ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα, ένα ανοιχτό κοινωνικό εργαστήριο στο πλαίσιο του οποίου διαμορφώνονται (με τρόπο άρρητο πολλές φορές ) οι αυριανοί πολίτες μέσα από τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αποκτούν, τις αξίες καλλιεργούν και τις στάσεις που αναπτύσσουν.
2. Ένας από τους σημαντικότερους στόχους του σχολείου είναι η κοινωνικοποίηση των μαθητών (κοινωνική ένταξη, αλληλεπίδραση με διαφορετικά κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια, συνύπαρξη, συνεργασία, ενσυναίσθηση, διαπολιτισμική ενσυναίσθηση κλπ) Στόχος μας είναι το ανοιχτό σχολείο, ανοιχτό στην πρόσβαση, στην διαφορετικότητα, στην δημιουργικότητα, την κριτική σκέψη, στις
καινοτομίες, στις αλλαγές, ανοιχτό στην ζωή και της προκλήσεις της. Στο επίκεντρο του είναι οι ανάγκες των μαθητών μας, και ο δικός μας ρόλος δεν επικεντρώνεται πλέον στην μετάδοση της γνώσης, αλλά στο να τους υποστηρίζουμε στην διερεύνηση, ανακάλυψη και συνεργατική οικοδόμηση της γνώσης, και εν τέλει στην χειραφέτηση τους. Στο πλαίσιο ενός ανοιχτού σχολείου ο ρόλος του δασκάλου δεν είναι να ακολουθήσουν οι μαθητές του τον δικό του δρόμο, αλλά να τους υποστηρίξει να ανοίξουν τον δικό τους βηματισμό, να ανακαλύψουν την δική τους διαδρομή.
Τελικές Επισημάνσεις

1. Με βάση τα ανωτέρω, η συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών στην διαδικασία μετάδοσης της διδασκαλίας των μαθημάτων σε πραγματικό χρόνο, θα πρέπει να προϋποθέτει την συγκατάθεση τους, και ως εκ τούτου να είναι αποτέλεσμα της δικής βούλησης (Live Streaming) και όχι καταναγκασμού (Live Screaming). Με την ιδιότητα του γονιού δεν θα μπορούσα να δώσω την συγκατάθεση μου να συμμετέχουν τα παιδιά μου σε μια τέτοια διαδικασία. Θεωρώ την σχολική τους τάξη το δεύτερο τους σπίτι με ότι αυτό σημαίνει.
2. Η τοποθέτηση κάμερας στα σχολεία και τις τάξεις μας δεν συμβάλλει στην ανοιχτότητα των σχολικών μας οικοσυστημάτων, αντιθέτως την περιορίζει, την καταστέλλει, καθώς υποκύπτει στις επιταγές της «επικοινωνίας» σε σχέση με την αναγκαιότητα της παιδαγωγικής προσέγγισης του «Ανοιχτού Σχολείου».
3. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να προσπεράσουμε το θέμα της πρόσβασης στους μαθησιακούς πόρους, για τα παιδιά που δεν θα επιστρέψουν στο σχολείο. Αν κάτι μας δίδαξε αυτή η περίοδος είναι η αξία της κοινωνικής αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας της αλληλοϋποστήριξης.
Θα πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις, εφικτές και αποτελεσματικές. Στο ανωτέρω πλαίσιο προτείνεται η αποδοχή του Live Streaming αλλά όχι από την σχολική τάξη.
Προτείνεται η οργάνωση Live Streaming μαθημάτων από εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι θα αποσπαστούν ύστερα από αίτηση τους από τα σχολεία τους στο Υπ. Παιδείας με αποκλειστικό έργο την οργάνωση και μετάδοση των μαθημάτων τους. Οι εκπαιδευτικοί το τελευταίο χρονικό διάστημα επιβεβαίωσαν με τρόπο εμβληματικό, ότι αν πιστέψουν σε κάτι, μπορούν να τα καταφέρουν, και τους αξίζει η δημόσια αναγνώριση μας χωρίς αστερίσκους και μεμψιμοιρίες.
 Η μετάδοσή των μαθημάτων θα γίνεται μέσω Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου και της Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης, ικανοποιώντας με αυτό τον τρόπο το αίτημα για καθολική πρόσβαση. Και οι δυο αυτοί φορείς απέδειξαν σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης ότι μπορούν να σηκώσουν το βάρος μια τέτοιας προσπάθειας και τους αξίζει επίσης η δημόσια αναγνώριση μας.
Η διαφοροποιημένη υποστήριξη των μαθητών θα συνεχίσει να γίνεται από τα περιβάλλοντα ασύγχρονης εκπαίδευσής η-τάξη & e-me Το εγχείρημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα μπροστά!
Παναγιώτης Αναστασιάδης
Καθηγητής δια βίου και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης με τη χρήση των ΤΠΕ
Πανεπιστήμιο Κρήτης Παιδαγωγικό Τμήμα ΔΕ

 https://www.edivea.org/point-of-view.html?fbclid=IwAR2-6FAqdYI_9AXTU_tWwZ_MxbuBpY7UlapMj77VyRWimZ49QD0feHLJ0Ns#

28 Μαρτίου 2020

ΜΙΚΡΟΤΟΠΟΣ ΦΩΤΟΔΕΝΔΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

https://micro.photodentro.edu.gr/primary/

Το πρόγραμμα της ΕΡΤ2 για την εξ αποστάσεως διδασκαλία - Ξεκινάνε τα μαθήματα από τη Δευτέρα στις 10:00 με Γλώσσα

Τα εξ αποστάσεως μαθήματα θα προβάλλονται καθημερινά   στις 10.00 το πρωί από την ΕΡΤ2, στο γνώριμο περιβάλλον μιας σχολικής αίθουσας.
Τα μαθήματα των δύο πρώτων ημερών αφορούν τις μεγαλύτερες τάξεις του Δημοτικού και περιλαμβάνουν διδασκαλία Γλώσσας, Μαθηματικών, Φυσικών Επιστημών και Ιστορίας.
Τις επόμενες ημέρες τα μαθήματα θα διευρυνθούν και για τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ενώ θα εμπλουτιστούν και με άλλα διδακτικά αντικείμενα.
Το πρόγραμμα των δύο πρώτων ημερών
Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα των πρώτων ημερών του τηλεοπτικού σχολείου της ΕΡΤ2  έχει ως εξής:
Δευτέρα 30 Μαρτίου
1.      Επαναληπτικό μάθημα στη Γλώσσα Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Γιώργος Ανδρίκος
2.      Ιστορία Δ’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Γιώργος Δάβος
3.      Φυσική Ε’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Ουρανία Γκικοπούλου
Τρίτη 31 Μαρτίου
1.      Μαθηματικά, Γ’ & Δ’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Μίνα Τόδωρη
2.      Μαθηματικά, Δ’ & Ε’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Γιώργος Ανδρίκος
3.      Φυσική Ε’ & ΣΤ’ τάξης
Εκπαιδευτικός: Κώστας Χωριανόπουλος