6 Φεβρουαρίου 2014

Σχολικοί Σύμβουλοι & Αυτο-αξιολόγηση

 Είχα την ευκαιρία να ζήσω τις τελευταίες ημέρες ακόμη πιο έντονα την καθημερινότητα των σχολείων και των συνθηκών που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί της Α/θμιας σε αρκετά Δημοτικά Σχολεία. Μέσα στις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν συνέχεια, αναδύεται και η υποχρέωση της αυτο-αξιολόγησης με το σχηματισμό ομάδων εργασίας κ.λ.π. Συνυπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα που αφορούν σε μια σειρά αγκυλώσεων και παρεξηγήσεων : ανοίγει η πόρτα των απολύσεων, ξεκινά η χειραγώγηση του σχολείου, θα έχουμε τεράστιο φόρτο εργασίας, συνδέεται άμεσα με την εξωτερική αξιολόγηση, θα δημιουργηθούν πολλών ταχυτήτων σχολεία.. Από την άλλη ο ιός της συνδικαλιστικής ρητορίας ισοπεδώνει κάθε έννοια επιχειρηματικού λόγου (κατά Toulmin)- καταργήσαμε τα σεμινάρια των Σχολικών Συμβούλων... εφιάλτες υπάρχουν πάντα έτσι και κάποιοι σύμβουλοι... θα διαγράψουμε από τους συλλόγους τους Σχολικούς Συμβούλους που θα...
 Τελικά ποιο είναι  το διακύβευμα σε σχέση με την αυτο-αξιολόγηση των σχολικών μονάδων;  Η εμπλοκή και σε ποιο βαθμό των Σχολικών Συμβούλων σ' αυτήν και την ενημέρωση των Διευθυντών  και των Συλλόγων Διδασκόντων ή αν τελικά το σχολείο, ως συλλογική οντότητα, αποτιμά την πραγματικότητά του χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και θέτει τους στόχους του; 
  Ούτε βέβαια και η κινητικότητα-απόλυσεις των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι ήταν αποτέλεσμα κάποιας αξιολόγησης ώστε να τη συνδέουμε a priori με απολύσεις των εκπαιδευτικών.
Αναμένουμε, αναμένουμε.. Τι άραγε; Οι Σχολικοί Σύμβουλοι να μην απωλέσουν τον συμβουλετικό τους ρόλο και η συνέπεια να κυριαρχήσει στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση στον τόπο μας.
Παπαδόπουλος Πάρης